sbaskentli tarafından yazılan yazılar | bildirgec.org

Son dönemlerde müzik dünyasında yaşanan dejenarasyondan birçoklarınızında benim gibi rahatsız olduğundan eminim.

Özellikle sanat müziği alanında yaşanan kısır döngü can sıkıcı bir hal aldı.

Peki ya uzun zamandır beklemede olan bir musiki ustasının artık yeter deyip harekete geçtiğini söylesem.

Hemde güfte ve bestelerin tamamı kendisine ait bir albüm ile.

Dejenarasyonun kulaklarımız da gerçekleştirdiği paslanmadan şikayetçi olan herkes en az bir kez dinlemeli bu ustayı.

www.yalcinmihci.com

Can sıkıcı günlerin birbirini tren katarının vagonları misali ağır ağır kovaladığı günlerden biri idi. Bundan tam bir yıl öncesi.

Yazma hastalığının son deşarj şekli olan blogları yeni keşfetmiş ve onlarla oyalanma çabası içerisinde iken tanıştım pilli camiası ile. İlk önceleri sadece bildirgeç vardı benim için. Hafif sadece adını duyduğum ve ilgilenmediğim bir kardeş site idi.

O vakitler yazdıklarımızın okunma sayılarını görebiliyorduk yazılarımızın altında. Yazdıklarını sadece kendisi okuyan ve bu olguyu böyle seven ben için farklı bir tattı.

Maillerle gelen bir yazı belki işine yaraycak birilerini tanıyanlar vardır.

ÇOCUKLAR VARSA LÜTFEN ILETIN

DEVLET ÖZÜRLÜ YADA YETIM OLAN ILKÖGRETIM OKULUNA GIDEN ÇOCUKLARA 150 YTL EGITIM YARDIMI YAPIYOR.
BUNUN IÇIN YAPILMASI GEREKEN

1 Okuldan alinacak Ögrenci Belgesi
2 Çocugun nufüs kagidi fotokopisi
3.Özürlü kimlik ya da Ölüm kagidi fotokopisi
4 Velinin Nufus kagidi fotok.(1.dereceden yakin olan da alabilir)

Bu evraklar hazirlaninca Unkapani'nda Resat Nuri Sahnesi'nin yaninda Sosyal
Hizmet Binasi var.
O binadan ödeme alabilirsiniz.

Gözlerinin içine bakarken yeni ufuklara açılıyormuşcasına bir derinlikte kaybolmanın huzurunu yaşıyorum. Ve bir kez daha hiç kaçırmadan saatlerce o bir çift gözün derinliklerinde kaybolmak için senden daha ayrılmadan bir sonraki kavuşmanın hasreti ile yanıp tükeniyorum.

Karşımda oturup saatlerce konusman var ya işte bu deli ediyor beni ; sarasım geliyor seni ölesiye ve hiç bırakmamacasına. Anlatıyorsun sürekli bir şeyler kah heyecandan irileşen gözlerin zaman zaman sinirden ateşler saçıyor ama her bir anında en doğal halinde sen oluyorsun anlatımların sürerken. Hiç bir yapaylık olmadan hiç bir sahte gülümseme olmadan ve hatta hiç bir yalana eşlik etmeksizin konuştuğun o dakikalarda saatlerce dinleyebilirim . Yine de özlerim seni daha ayrılmadan bir sonra ki kavuşmaya dek.

Şu an öyle bilinsizce parmaklarımın çağrısı ile klavye başına oturduğum anlardan birisi ve devamında ne gelecek inanın bilmiyorum.

Bu gece ayın yakomazlarına dalmışım bir ara balkondan denizi seyrederken , eşi bulunmaz bir tablo adete hilal şeklinde bir ay ve gecenin karanlığında ışığının iz düşümünde gecenin karanlığını denizin mavisine boyuyordu.

Biz insanlar aslında gerçekten de nankör yaratıklarız. Yaradan bize öyel güzel bir düzen kurmuş ki her şey saat gibi işliyor ve her anı ayrı bir sanat eseri.

Oysa bizler ne yapıyoruz içine düştüğümüz yaşam telaşında çoğu zaman nefsimize emanet ettiğimiz bedenimizin nasıl hoyratça yıpratıldığının farkına bile varamıyoruz.

Hayret ile izlediğim ve bir türlü anlam veremediğim bir arkadas grubu var içimizde....

İnsan haklarından bahsediyorlar ,

Ama ben dahil birileri cıkıpda İsrail in yaptıklarını ortaya koyunca , başkaları da İsrail ile bunu yapmıştı diyorlar....

Özgürlükden bahsediyorlar ;

Her gecen gün yitirdiğimiz milli benliğimizden , kültürel değerlerimizden bahsedince ırkçı diyorlar , kafa tasçı diyorlar,

Atatürkçüyüz toz kondurmayız diyorlar ;

Ama Ne mutlu Türküm Diyemiyorlar , diyenlerle de dalga geçiyorlar ,

Ve işte bir kaç satır daha dökülüyor klavyenin tuşları arasından ekrana uzanan digital yolda parmaklarımdan.

Okunup okunmaması umurumda değil artık ya da yazdıklarımdan dolayı bana yapılan ithamlar..

Aşk üzerinde yazmak istedim bir kez daha , sevmek üzerine , sevilmek üzerine ve hatta kimbilir belki de yaşanan bahar günlerinin hatırına yeni aşklara yelken açmak üzerine bir şeyler karalamak istedim.

Ama olmadı işte yine olmadı ne yazık ki !...

Neden mi ?

Klavyenin başına geçer gecmez önceki gün Ankara ziyaretim sırasında rastladığım tahminen lisenin ilk yıllarında olan iki genç geldi gözümün önüne...